۱۳۰با هیچ کس توی زندگی مسابقه ندهید زندگی خودتان است با خودتان!فقط برگردید به عقب کمی فقط ببینید شده اید ادم محبوب ذهن خودتان یا نه همان ادمهای محبوب هنوز توی ذهنتان هستند!
خودتان را فقط با خودتان قیاس کنید نه با هیچ احد دیگری!
۱۳۱-سعی کنید کسی را بی دلیل نرنجانید با حرفی حرکتی شکلکی...
۱۳۲-لذت خوردن تکه ی یک نان را از کف ندهید.
۱۳۳-گاهی برای خودتان دست بزنید هورا بکشید نوشابه ای بستنی ای ...برای خود بخرید و یکجورهایی خود را مهمان کنید.
این رو جایی نوشته بود که شریک شویم با دیگران بخوانید
این پیام مال من نیست ولی بخونش: تو رو به امام زمان قسم می دم این پیام رو بخون.دختری از خوزستانم که پزشکان از علاجم نا امید شدند.شبی خواب حضرت زینب (س)را دیدم در گلوم اب ریخت شفا پیدا کردم ازم خواست اینو به بیست نفر بگم. این پیام به دست کارمندی افتاد اعتقاد نداشت کارشو از دست داد.مرد دیگری اعتقاد داشت 20 میلیون به دست اورد. به دست کس دیگری رسید عمل نکرد پسرشو را از دست داد.اگه به حضرت زینب اعتقاد داری این پیامو واسه 20 نفر بفرست............ 20 روز دیگه منتظر معجزه باش.
ناراحت نشید منم مثل شما.
۱۲۸توی فیس بو*ک غرق نشوید عین منجلاب و باتلاقی است که ادم را میکشد پایین !هرلحظه اسامی جدید یادت میاید و کنجکاوی پشت فضولی ...اعصابتان را به هم میریزد میبینی کلی ادم فقط عکس گذاشته اند اکثرا هم بی حجاب یا بالباس و قیافه ای در فضای خصوصی که بیان کنند ما اینینم ما این شده ایم که اعتماد به نفسشان را ببرند بالا!که بگویند ما ازدواج کردیم فلان رشته رو خریدیم با چیزهایی عکس بندازند که معلوم است مال ایران نیست یعنی ماتور زده ایم کسی را و خارج نشین شده ایم یعنی جایی برای فخرفروشی است کم کسانی هستند که حرفی برای گفتن داشته باشند و اصلا بنویسند که انها حسابشان جداست شاید رسالتی میبینند در این کار!
واگر نه همه اش بازی است همه اش گذشته و نوستالژی است همه اش ادا و اطوار و عکس است همه اش عقده های فروخفته است همه اش کنجکاوی و فخرفروشی است همه اش شکافتن قبر کهنه است !
مگر اینکه واقعا دنبال دوستان گمشده تان باشید که پیداکنید و رد شوید نمانید در این مرداب!
۱۲۹-بیش از هرچیز به ارامش فکری خود اهمیت دهید.حتی شده با گوش نکردن و کم کردن اخبارُ تلفن و وسایل صوتی و تصویری و...
جودی!
کاملا با تو موافق هستم که عده ای از مردم هرگز زندگی نمی کنند و زندگی را یک مسابقه دو می دانند و می خواهند هرچه زودتر به هدفی که درافق دوردست است دست یابند و متوجه نمی شوند که آن قدرخسته شده اند که شاید نتوانند به مقصد برسند و اگر هم برسند ناگهان خود را در پایان خط می بینند، درحالی که نه به مسیر توجه داشته اند و نه لذتی از آن برده اند.
دیر یا زود آدم پیر و خسته می شود درحالی که از اطراف خود غافل بوده است. آن وقت دیگر رسیدن به آرزوها و اهداف هم برایش بی تفاوت می شود و فقط او می ماند و یک خستگی بی لذت و فرصت و زمانی که از دست رفته و به دست نخواهد آمد.
جودی عزیزم!
درست است، ما به اندازه خاطرات خوشی که از دیگران داریم آنها را دوست داریم و به آنها وابسته می شویم. هرچه خاطرات خوشمان از شخصی بیشتر باشد علاقه و وابستگی ما بیشتر می شود. پس هرکسی را بیشتر دوست داریم و می خواهیم که بیشتر دوستمان بدارد باید برایش خاطرات خوش زیادی بسازیم تا بتوانیم در دلش ثبت شویم.
دوستدارتو : بابالنگ دراز