نوشته ای از صادق زیباکلام
زیباکلام با تاکید بر اینکه نفرت در جامعه ایران رو به ازدیاد است، ادامه داد: «یکی دیگر از دلایل ازدیاد نفرت اشاعه فرهنگ خشونت و گفتمان نفرت است. برخی مسئولان اجرایی ما متاسفانه به اشکال مختلف گاه حتی بدون اینکه خودشان متوجه باشند مروج خشونت هستند. زبانی که علیه مخالفانشان به کار میبرند پر از کینه و نفرت است و در جامعهای که این ادبیات بهطور مستمر تکرار میشود، حمله به دیگران و حذفشان و هیچ حقی برای دیگران قایل نشدن هم طبیعی و عادت و در مرحله بعدتر از آن یک امر آرمانی میشود.»
او میگوید: «مسئولان اجرایی قضایی و قضات در هر کشوری افکار و عقاید سیاسی و اجتماعی دارند. این قابل فهم است که آنها هم نگاه و گرایشهای سیاسی داشته باشند ولی جایی مشکل ایجاد میشود که بیایند و براساس نظرات سیاسی خودشان موضعگیری و بازپرسی کنند. این نقطه نگرانکننده است.
این حرکتها به هر حال خشونت و کینه را رواج میدهد و نتیجه این میشود که جامعه هم هر جایی که بتواند آن را بازتولید میکند وگرنه اینطور نیست که ژن یا کروموزومی مسئول رفتار تهاجمی در ایرانیان باشد و در سایر مردم جهان نباشد. مردم محصول شرایط اجتماعی و سیاسی هستند که در آن رشد کردهاند و زندگی میکنند.»
نوشته ای از علی(وبلاگ سکوت سفید)
یک تسبیح سنگی از جنس سنگ حدید داشتم که همان زمانهایی که میشد اسمش را گذشت جوانی و کشته مرده سفر بودم از رو به روی حرم امام رضا خریده بودم. تا همین هفته زیر آینه ماشینم آویزان بود و با پیچ و خم جاده تاب میخورد. وقتی نور آفتاب میافتاد توی آن، نور را منشور میکرد و رنگین کمانهای کوچکی درست میشد که روی پیراهن و داشبورد ماشین میافتاد.گاهی که تنها بیرون میرفتم یا از سر کار بر میگشتم با این تسبیح و دوربین عکاسیام که روی صندلی کناری میگذاشتم و کمر بند ایمنی را میبستم دور لنز سنگینش حرف میزدم و یک طورهایی آنها را موجودات زنده دور و برم فرض میکردم. خلاصه پیوند عاطفی داشتیم، درست مثل کسانی که یک عروسک جلوی ماشین میگذرند و عروسک مثل عقب افتادهها زل میزند به طرف.
داشتم میگفتم، حالا این تسبیح با اشعه مخرب استرالیا یا قدمت تاریخی پاره شد و ریخت زمین. دو دلار دادم که توی اولین پمپ بنزین داخل ماشین را جارو کنم که بچه یک وقت اینها را قورت ندهد. به همین راحتی، یک موجود زنده، یک قطعه از وجود من کنده شد و به فراموشی سپرده شد. با همین راحتی آدمها را دور میریزم. مثل کاغذهایی که مچاله میشوند. مثل هستههای خرمای توی اداره.شاید تا همین یک ماه قبل اگر حتی یکی از لیوانهای چای من میشکست نصف روز کفری بودم که چرا این اتفاق افتاده و باید جایگزینی برای آن پیدا کنم اما حالا قبول میکنم که چیزی که رفته یا از اول میخواست برود باید حذف شود. شاید از زمانی که مادر بزرگ مرد فهمیدم نیازی به آدمهای دور و بری هم ندارم و باید عادت کنم به از دست دادنها و حذف ها. اما نمیخواستم روحم چرک نویس احساساتش را به انسانها بگوید. نمیخواستم همینها دور و برم باشند. همین.
مردم
دولت آن بالابالاها نیست٬ دولت هر روز در زندگی روزمره ما بازتولید می شود. فضای مجازی کمک می کند تا دولت را با همه اجزایش ببینیم و دیگر آن را محدود به «آنها» نکنیم. ادبیات نژاد پرستانه٬تبعیض جنسیتی٬ خشونت کلامی٬ برابر شمردن آزادی و بی قاعده گی٬ بی حرمتی و اهانت به باورها و معتقدات دیگران به نام آزادی٬ دروغ٬ تقلب٬ توطئه اندیشی و حق مداری مطلق بخشی از رفتارهای این دولت ...است. اگر می خواهید خشونت کلامی را ببینید لزومی ندارد حتما به نماز جمعه بروید٬ کافی است ذیل استاتس های ساده فیس بوکی را ببینید تا متوجه شوید چه خبر است و چگونه از شرمنده گی همدیگر در می آییم. همانطور که می توانیم آشغال خود را از ماشین بیرون پرت کنیم و کوه و جنگل را با زباله های خود بیالاییم ولی به روی مبارک خود نیاوریم و از بی توجهی «آنها» به «مقولات زیست محیطی» انتقاد کنیم. می توانیم دروغ بگوییم و از دروغگو بودن آنها برنجیم. می توانیم ذیل صفحات فیس بوک دیگران هر چه خواستیم بنویسیم و دیگران را هر گونه که خواستیم تحقیر کنیم اما مدعی شویم که «او» که رفت در شان ریاست جمهوری این کشور نبود و روزی صدبار او را دست بیندازیم
مردم
دولت آن بالابالاها نیست٬ دولت هر روز در زندگی روزمره ما بازتولید می شود. فضای مجازی کمک می کند تا دولت را با همه اجزایش ببینیم و دیگر آن را محدود به «آنها» نکنیم. ادبیات نژاد پرستانه٬تبعیض جنسیتی٬ خشونت کلامی٬ برابر شمردن آزادی و بی قاعده گی٬ بی حرمتی و اهانت به باورها و معتقدات دیگران به نام آزادی٬ دروغ٬ تقلب٬ توطئه اندیشی و حق مداری مطلق بخشی از رفتارهای این دولت ...است. اگر می خواهید خشونت کلامی را ببینید لزومی ندارد حتما به نماز جمعه بروید٬ کافی است ذیل استاتس های ساده فیس بوکی را ببینید تا متوجه شوید چه خبر است و چگونه از شرمنده گی همدیگر در می آییم. همانطور که می توانیم آشغال خود را از ماشین بیرون پرت کنیم و کوه و جنگل را با زباله های خود بیالاییم ولی به روی مبارک خود نیاوریم و از بی توجهی «آنها» به «مقولات زیست محیطی» انتقاد کنیم. می توانیم دروغ بگوییم و از دروغگو بودن آنها برنجیم. می توانیم ذیل صفحات فیس بوک دیگران هر چه خواستیم بنویسیم و دیگران را هر گونه که خواستیم تحقیر کنیم اما مدعی شویم که «او» که رفت در شان ریاست جمهوری این کشور نبود و روزی صدبار او را دست بیندازیم
نلسون ماندلا
عباس معروفی
16اذر
پاسخ رئیس جمهور به شعار رفع حصر/ وقتی روحانی از بازرگان و طالقانی و... به عنوان پیشتازان چنبش دانشجویی نام برد
به گزارش ایسنا، صبح امروز در مراسم روز دانشجو در دانشگاه شهید بهشتی برخی دانشجویان «شعار زندانی سیاسی آزاد باید گردد» و « موسوی و کروبی آزاد باید گردند» سر دادند و در مقابل نیز تعدادی دیگر شعار «فتنهگر منافق اعدام باید گردد» سر دادند....
رییسجمهور در واکنش به این شعارها با بیان اینکه "دولت به همه وعدههایی که به مردم داده، پایبند است"، گفت: ما برای دستیابی به اهدافمان نیاز به ایجاد اجماع داخلی داریم. ما نیازمند اجماع و همدلی هستیم.
با ادامه این شعارها، روحانی تاکید کرد: نیاز داریم افکارمان را برای دستیابی به آرمانهای بلندمان نزدیک و نزدیکتر کنیم. علاوه بر آن ما باید آستانه تحمل یکدیگر را بالا ببریم زیرا اگر نتوانیم یک مساله داخلی خود را با آرامش و عقلانیت در چارچوب قانون و با ایجاد اجماع داخلی حل کنیم چطور میتوانیم معضلات پیچیده جهان را حل کنیم.
وی با تاکید بر اینکه "ما در بسیاری از مسائل به بردباری، صبر، تحمل و دقت نیازمندیم"، افزود: باید از فضای احساس فاصله بگیریم زیرا با عقلانیت و اعتدال مسائل حل خواهد بود.
برخی دانشجویان شعار دادند: بسیجی واقعی همت بود و باکری.
رییسجمهور ادامه داد: در دانشگاههای ما شخصیتهایی بودند که فضای جنبش دانشجویی و حرکت سیاسی دانشگاه را هدایت کردند؛ شخصیتهایی همچون آیتالله طالقانی، آیتالله مطهری، آیتالله بهشتی، مهندس بازرگان، دکتر علی شریعتی، مصطفی چمران و از این قبیل سرداران و عزیزان بودند. آنها پیشتازان حرکت دانشجویی هستند. آنها که حرکت دانشجویی را بر عهده داشتند، از حکومت و دولت دستور نمیگرفتند.
رییسجمهور در واکنش به شعار دانشجویان مبنی بر اینکه "بسیجی واقعی همت بود و باکری"، نیز گفت: یادمان باشد آنهایی که حرکت دانشجویی را بر عهده داشتند نه ریالی دریافت میکردند و نه از حکومت و دولت دستور میگرفتند. ما باید پیرو راه آن عزیزان باشیم. البته همه آن سردارانی که شما نام میبرید از همت، باکری، خرازی، بابایی، ستاری و صیاد شیرازی و ... همه بسیجیان قهرمان و الگوهای بزرگ ما هستند.
...دانشجویان فریاد زدند «فضای امنیتی نمیخواهیم» و روحانی در این باره خطاب به دانشجویان تاکید کرد: حتما کلیت این حرف را قبول داریم. ما میدانیم که پیشرفت علم و دانش و تحقیق در سایه «دور بین» و «دور باش» نمیشود. فضای علمی ما باید فضای آزادی باشد؛ چراکه در چنین فضایی فناوری و تولید علم بهتر حاصل میشود.See More
25اذر
بیاید به هم یاد بدیم از فیسبوک استفاده مفید بکنیم گروه از هموطنان قرار گذاشتند در روز ۲۵ آذر برای کمک به تمیز بودن محیط زیست و هوای شهرهای بزرگ ایران دست به یک حرکت دسته جمعی و همگانی بزنند
کار سختی نیست بیایید یک روز به احترام سالخوردگان و فرزندان و خواهران و برادران کوچک خودمان این روز از ا...ستفاده از وسایل نقلیه تا حد امکان خوداری کنیم و به محل کار پیاده یا با دوچرخه بریم
بیایید یک روز تا توان دارید از استفاده ماشین خوداری کنید فکر نمیکنم یک روز تاثیری در زندگی شما بگذاره ولی میتونه کمک بزرگی برای رفع آلودگی هوا و کمک به محیط زیست خودمون باشه
توجه داشته باشید این یک برنامه سیاسی نیست و ربطی به گروه و دسته و یا هیچ حزب سیاسی نداره یک کار انسانی گروهی برای کمک به محیطیست که در آن زندگی میکنیم
خواهش زیادی نیست این مطلب و خبر رو به هر صورتی که دوست دارید به اشتراک بگذارید نیت لایک گرفتن و عضو گروه زیاد کردن نیست بلکه نیت کمک به پاکی و سلامتی هموطنان در سراسر ایران عزیز میباشد
یادمان باشد...
رییس جوان قبیله که هیچ تجربه ای در این زمینه نداشت، جواب میده «برای احتیاط برید هیزم تهیه کنید» بعد میره به سازمان هواشناسی کشور زنگ میزنه: «آقا امسال زمستون سردی در پیشه؟»
پاسخ: «اینطور به نظر میاد»، پس رییس به مردان قبیله دستور میده که بیشتر هیزم جمع کنند و برای اینکه مطمئن بشه یه بار دیگه به سازمان هواشناسی زنگ میزنه: «شما نظرقبلی تون رو تایید می کنید؟»
پاسخ: «صد در صد»، رییس به همه افراد قبیله دستور میده که تمام توانشون رو برای جمع آوری هیزم بیشتر جمع کنند. بعد دوباره به سازمان هواشناسی زنگ میزنه: «آقا شما مطمئنید که امسال زمستان سردی در پیشه؟»
پاسخ: بگذار اینطوری بگم؛ سردترین زمستان در تاریخ معاصر!!!...
رییس: از کجا می دونید؟
پاسخ : چون سرخ پوست ها دیوانه وار دارن هیزم جمع می کنن!!
خیلی وقتها ما خودمان مسبب وقایع اطرافمان هستیم ..
حالا بنظر شما دلار باز هم گرون میشه ؟
بزرگترین درس سیاسی ام را از فیلم "افسانه مریلین" گرفتم. مریلین، نام مهمترین جادوگر افسانه های انگلیسی است و او را همعصر شاه آرتور اسطوره ای دانسته اند اما داستان فیلم و نکته کلیدی اش برای من، ربط مستقیمی به آن افسانه مشهور نداشت. مریلین جادوگر خوب شهر بود. جادوگری برایش چیزی نبود جز ابزار خدمت؛ آن هم فقط زمانی که اهالی شهر به آن احتیاج داشتند. در غیر این صورت، او هم یکی بود مثل بقیه. شهر اما گرفتار یک رنج بزرگ بود: حضور جادوگر بد. جادوگر بد در لحظه لحظه زندگی مردم حضور داشت. هرجا که دلش می خواست دخالت می کرد و خرابکاری. هر زمانی که حوصله اش سر می رفت، داستان جدیدی علم می کرد و شر جدیدی به پا. فلاکت و نکبت بالا گرفت و به گمان اهالی، تنها کسی که می توانست به نزاع با جادوگر بد برخیزد، مریلین بود. جنگ آغاز شد؛ جنگ دو جادوگر؛ ستیز خوبی و بدی؛ کارزار الهه خیر با الهه شر. نتیجه اما این بار مثل همیشه نبود. در واقع برخلاف بسیاری از داستانهای اسطوره ای، این بار مریلین کم آورد. زور جادوگر بد بیشتر بود. جادوی شر، عظیم تر و بلندمرتبه تر از قدرت خیر بود. می خو...اهید بگویید مثل زندگی واقعی؟ این را بگذارید بعد از خواندن سطر آخر این نوشته؛ آدمی به امید می زید بر بساط خاک. تلاشهای مریلین به هیچ جا نرسید و همین شکست، قدرت جادوگر بد و حجم افسردگی و نومیدی مردم شهر را بیشتر کرد. حوصله تان را سر نمی برم. درست در سکانس پایانی فیلم بود که مریلین دریافت تنها را شکست جادوگر، "فراموش" کردن اوست. به میان مردم رفت و از آنها خواست جادوگر بد را برای همیشه فراموش کنند. وقتی تمام مردم، یکجا و متحد، به جادوگر پشت کردند و به فراموشی اش سپردند، نابود شد؛ برای همیشه نابود شد. به نظر شما هرگونه نتیجه گیری ای بعد از خواندن این داستان کلیشه نیست؟ چرا هست اما امشب ترجیح می دهم به کلیشه وفادار باشم. جهان سیاست، به معنای عام آن را می توان جهان "به خاطر سپردنها" و "فراموش کردنها" دانست. روی اول سکه را همه می دانند؛ وقایع و آدمهایی هستند که باید به خاطرشان بسپاریم؛ با تک تک سلولها و ذره ذره وجودمان؛ این عین سیاست است. اما "افسانه مریلین" روی دیگر سکه را برایم آشکار کرد. وقایع و آدمهایی هم هستند که "باید" فراموششان کنیم؛ با تک تک سلولها و ذره ذره وجودمان؛ جادوگر بد، در ذهن ما زندگی می کند و از خون "یادآوری"هایمان جان می گیرد. مریلین به من یاد داد که گاهی اوقات باید فراموش کرد؛ نه اینکه بهتر است، بلکه "باید"؛ قاطع و بی تخفیف؛ باور کنید این هم عین سیاست است.
حمیدرضا ابک